Þu hususu da belirtmekte fayda var. Hangi kitap olursa olsun mutlaka her kitapta az da olsa faydalý, gerçek ve
doðru bilgiler de bulunmaktadýr. Aklýmýzý ve kalbimizi zehirleyen kitaplarý okumamak, onlardaki gerçek ve doðru
bilgileri öðrenmemezi gerektirmez. Ýlim, Çin’de de olsa
aramak gerektiðini bizzat Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem)
belirtmiþtir. Ýlim nerede ve kimde olursa olsun onu almak
ve bundan çekinmemek gerekir. Nitekim Yezid b. Umeyre,
Muâz b. Cebel’e: “Âlimin saptýðýný nasýl bilebilirim?” diye
sorunca Muâz b. Cebel: “Þeytan, kiþinin diline sapýklýkla
alâkalý bir kelime býrakýr, o da mahiyetini düþünmeden
o sözü söyleyiverir. Þu da var: Münâfýk da bazen gerçeði
söyler. Nereden gelirse gelsin ilmi al; çünkü hakikatin üzerinde bir aydýnlýk vardýr. Girift meselelerden de kaçýn”
demiþtir.
همچنین شایان ذکر است که هر کتابی، صرف نظر از محتوای آن، حداقل حاوی اطلاعات مفید، درست و دقیقی است. نخواندن کتابهایی که ذهن و قلب ما را مسموم میکنند، به این معنی نیست که نباید اطلاعات درست و دقیقی را که در آنها وجود دارد، بیاموزیم. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) خود فرموده است که علم را باید جستجو کرد، حتی اگر در چین باشد. علم را باید از هر کجا و از هر کسی که باشد، به دست آورد و نباید در این کار تردید کرد. در واقع، وقتی یزید بن عمیره از معاذ بن جبل پرسید: «چگونه میتوانم بفهمم که یک عالم گمراه شده است؟»، معاذ بن جبل پاسخ داد... سبل گفت: «شیطان کلمهای انحرافی را به زبان انسان میآورد و او بدون در نظر گرفتن معنای آن، آن را بیان میکند. همچنین، یک منافق گاهی اوقات حقیقت را میگوید. علم را از هر کجا که بیاید، بپذیرید، زیرا نوری بر حقیقت وجود دارد. از مسائل پیچیده دوری کنید.»