Bir önceki makalede nasıl ki Müzemmil ve Müddesir surelerinde Hz. Hatice Validemizi aramaya çalıştık, elini öpelim diye arzu ettik, aynen öyle de Nur suresinin bu ayetlerinde bir vav harfinin gözünde, gözü yaşlı annemizin bizi karşılayacağına inanalım. Onunla oturup onu sakinleştirelim, üzülme anacığım diyelim, birkaç ayet sora senin tertemiz olduğun anlatılacak diyelim. O annemizin de elini öpelim. Rabb’im Kur’an’a hepimizin bu şekilde inanmasını nasip etsin.
در مطلب قبلی، همانطور که در سورههای مزمل و مدثر به دنبال مادرمان خدیجه گشتیم و آرزوی بوسیدن دستش را داشتیم، بیایید ما هم باور کنیم که در این آیات سوره نور، در چشم یک حرف «واو»، مادر اشکریزانمان به ما سلام خواهد کرد. بیایید با او بنشینیم، دلداریاش دهیم، بگوییم «مادر، غمگین نباش» و به او بگوییم که چند آیه بعد، آشکار خواهد شد که او پاکدامن است. بیایید دست آن مادر را نیز ببوسیم. باشد که خداوند به همه ما این توانایی را عطا کند که اینگونه به قرآن ایمان بیاوریم.