Senin kokunla ateş rüzgara karıştı, Şirinsiz her saray bir sütun gibi viranedir, Ferhatsız her dağ bir saman çöpüdür rüzgarda, Yedi nesil öteye bütün atalarımız gamdı; Bize miras kalan hep sonsuz keder oldu. Rüzgar esince toprağımızdan hep senin kokun geliyor; Sadece sen kalacaksın, biz hepimiz gidince.
عطر تو با آتش و باد درآمیخته است، هر کاخی بدون شیرین، ستونی ویران است، هر کوهی بدون فرهاد، کاهی در باد است، تمام اجداد ما هفت نسل پیش اندوهگین بودند؛ آنچه به ما ارث رسید، اندوهی بیپایان بود. وقتی باد میوزد، عطر تو همیشه از سرزمین ما میآید؛ وقتی همه ما برویم، فقط تو خواهی ماند.